Mon Monde III

Нягледзячы на беды свету,
Мы маем пэўную надзею.
І як скон часу ўсім адзіны,
Калісь мы скіньма з сябе путы,
Каб жыць пасля забыўшы смуты.

І ўсіх па-рознаму чаруе
Ідэя скону чы жыцця:
Каму канец, каму пачатак
Святла і новага быцця.

Каго спакусяць моцы свету
Чы прыгажосць адных кабет,
Чамусь мы маем ту надзею,
З якою рады не даем,
Чакаць чагось і верыць ў нешта,
Пакуль дазвол дае рубеж.

А што любіць і шанаваць,
То ўжо асобна выбіраць:
Каму стандарт і ідэал,
А для кагосьці маргінал.

Пасля ўсяго на свеце Праўда
Кіруе захадам, і зранку
Да сонца захада, і ўсходам, —
Адзіны суд усім народам.
Мы маем пэўную надзею,
Якою грэбаваць не трэба.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай